Miraç Doğan

Güle zarar verir mi arı
İçmek için özünden
Kırılır mı genç bir kız
Bu cahilin sözünden

Gülün zararınamıdır yaban otları
Aynı toprakta biterken
Bu sözler yüzünü astırırmı
Her kelimesi yürekten dökülürken

Güle can veren sumudur
Aranmazmı daha büyük kudret
İnan güneşten daha parlak gözlerin
Herşey geçici sabret

Zamanında gonca iken gül
Güneşi gördüğünde açarken
Tanrı özenerek yaratmış gözlerini
Bakışların içimi ısıtırken

Oysa şiirler güle yazılmış
Yürekten bir başkası geçerken
Aşkına isim aramış şair
Kelimeler karşısında acizken

Siner mi içine böyle çekip gitmek
Güneşi arkana alıp bir akşamüstü
Suspus olmuş bir enkaz bırakıp
Öylece çekip gitmek bir akşamüstü

Cebine benden birkaç parçada koy
Ardına bakmadan git bir akşamüstü
Sımsıkı tut avuçlarında benliğimi
Yanından ayırmadan git bir akşamüstü

Bahsetme benden kimselere
Sır gibi sakla öyle git bir akşamüstü
Öldürdüğün iki kişi biri ben biri biz
Bunu bil öyle git bir akşamüstü

Benim payıma kalan hicran ve keder
Sen gittiğinde bir akşamüstü
Aşktan aforoz edilmiş bir adam bırakıp
Çekip gittin ya bir akşamüstü

23 ümde seni sevdim
24 ümde sigaraya başladım
25 imde ölmeyi düşündüm
Bana daha ne katabilirsinki?

Beni bu şehirde kimsesiz bıraktın
Gün ortasında kör bıraktın
Can Allah'ın sana kalsa onuda alırdın
Bana daha ne yapabilirsinki?

Ömrüm iki dudağının arasındaydı
Bende yaşam ile ölüm arasındaydım
Çaresizdim, ruhum param parçaydı
Kendimi dudaklarının arasına astım

ne güzel kızdın sen asya
annen baban kavuşamamış olsada
bir hayalle yoğruldun güzel kızım
güneş tenin gözlerin zigana
gir yüreğime üşüme kızım
bize karakış mevsim bahar olsada
keşkeler, keşkeler kızım
keşkeler ah ne fayda

Eğer ölürsem, mezarıma uğra.
Bir ezgi mırıldan, gözlerin dolmadan.
Saçından bir tutam bırak mezar taşıma,
Başımı okşayıver, öyle git.

Çiçek getirme, biraz buğday al.
Teninde gezdirip savur mezarıma.
Yiyip doyan kuşlar bilsin bizi,
Seyret bir süre, öyle git.

Umut etmediğim vakitlerde gel;
Sabah ya da akşam, ne fark eder?
Bana vakitlerden hep gece
Bir tas su dök, öyle git.

Yaban otlarını yolma.
Ben de bir zamanlar yabandım oysa.
Sırtını mezar taşıma yasla,
Bu kez kırıp dökmeden git.

Çeyrek asır yaşadım
Doyurmadı beni gurbet,
Yastığım yabancı kışlardan,
Uykulara hasret.
Bu ev, bu dört duvar,
Hınca hınç kasvet.
Aklımı yitirmişim,
Desinler, sabret.
Sürüp giden sızıma,
Sensin hacet.
Nereye bakarsan,
Orası bana cennet.
Söylesene çimenim,
Gözlerin ne güzel memleket.